نواندیشان

آموزش و پرورش - اجتماعی - سیاسی

برای خودم
ساعت ٩:٤۸ ‎ب.ظ روز ۱٤ اسفند ۱۳۸٧ 

ممکن است یک روز یک نفر آب بشود، قطره قطره آب بشود. آن‌قدر آب بشود که هیچ چیز از او باقی نماند. جز یک حرف. یک حرف از الفبای زبان فارسی.
بشود «م» بشود «خ».
می‌دانم که ممکن است یک نفر این طور بشود. برای خودم پیش آمده.

 اما نمی‌دانم می‌شود دوباره آن حرف بزرگ بشود؟ حرف‌های دیگر بیایند کنارش بنشینند. قطره قطره‌ها جمع بشوند، به هم گره بخورند، قاطی هم شوند.
آب بزرگتری بشوند.
آدم دوباره زنده شود، بیاید کنار آدم بنشیند، حرف بزند، بخندد.
آدم دوباره یادش برود که باید محل آن آدم بگذارد تا آب نشود.

...


کلمات کلیدی: